Drgania i fale

Ruch drgający to ruch powtarzający się wokół położenia równowagi, np. wahadło. Okres (T) to czas jednego pełnego drgania, a częstotliwość (f) to liczba drgań na sekundę, mierzona w hercach (Hz). Zachodzi zależność f = 1/T.

Fala to rozchodzące się zaburzenie przenoszące energię bez przenoszenia materii. Dźwięk to fala mechaniczna, która potrzebuje ośrodka (nie rozchodzi się w próżni). Im większa częstotliwość dźwięku, tym wyższy jest ton.

Okres drgań (T)

czas jednego pełnego drgania

Częstotliwość (f) — jednostka

herc (Hz)

Zależność f i T

f = 1/T

Fala

rozchodzące się zaburzenie przenoszące energię

Czy dźwięk rozchodzi się w próżni?

nie — potrzebuje ośrodka

Wyższy dźwięk ma częstotliwość

większą

Amplituda drgań

największe wychylenie ciała z położenia równowagi

Ultradźwięki

fale o częstotliwości powyżej 20 000 Hz, niesłyszalne dla człowieka (USG, sonar)

Infradźwięki

fale o częstotliwości poniżej 16 Hz, niesłyszalne dla człowieka (trzęsienia ziemi, burze)

Echo

dźwięk, który wraca do nas po odbiciu od przeszkody

Długość fali

λ = v · T — droga przebyta przez falę w czasie jednego okresu

Prędkość dźwięku w powietrzu

około 340 m/s (w wodzie i ciałach stałych znacznie większa)

1. Częstotliwość mierzymy w:

1. hercach
2. sekundach
3. metrach
4. niutonach

2. Dźwięk NIE rozchodzi się w:

1. powietrzu
2. wodzie
3. metalu
4. próżni

3. Głośniejszy dźwięk ma większą:

1. częstotliwość
2. długość
3. prędkość
4. amplitudę

4. Dźwięki o częstotliwości powyżej 20 000 Hz to:

1. infradźwięki
2. szumy
3. ultradźwięki
4. echo

5. Echo powstaje wskutek:

1. załamania dźwięku
2. pochłonięcia dźwięku przez powietrze
3. odbicia fali dźwiękowej od przeszkody
4. drgań przewodu elektrycznego